Tijdens het lezen van een recensie van een nieuw boek over Superstar: The Karen Carpenter Story , ontdekte ik dat de beruchte korte film van Todd Haynes is beschikbaar om online te bekijken. Ik had sterven om iets te zien dit al jaren, dus ik snel het gedownload als een QuickTime-film off van illegale-art.org . U kunt ook een DVD-kopie te kopen , en kun je verder kijken naar de hele film in delen YouTube . Het loopt 43 minuten.
Haynes maakte Superstar in 1987 als een grad student aan Bard College. (Cynthia Schneider mede-schreef en co-produceerde de film.) Het werd al snel een cult-klassieker, maar werd verwijderd uit de circulatie in 1990, toen Richard Carpenter een schending van het auteursrecht rechtszaak gewonnen. Haynes had gebruikt 10 van de Carpenters 'liederen zonder toestemming.
Deel thesisverklaring, deel horrorfilm, Superstar is geen gewone muzikale biopic. Het kronieken de strijd Karen Carpenter vocht en verloor met anorexia nervosa. De gehele cast is samengesteld uit van Barbie-poppen, en als dat klinkt als een grap, is het niet. Het is onmogelijk voor te stellen dit verhaal wordt verteld in een krachtiger en meer van invloed zijn manier.
The Carpenters - Richard en zijn zusje, Karen - verantwoordelijk waren voor een dergelijke schone squeaky-'70 hits als "regenachtige dagen en maandag" en "(They Long To Be) Close to You." Zij werden omarmd door de rechter als een reactie tot de meer revolutionaire klanken van de jaren '60, en werden zelfs uitgenodigd om in het Witte Huis door president Nixon te zingen. Maar, zoals Haynes wijst erop, er was meer aan de Carpenters dan hun gezonde publieke persona. De film - met zijn schok snijdt en '80 slasher-movie score - is als een sluier weg zijn geript van idyllische zichzelf Amerika's imago.
De film wordt op diverse mogelijke schuldigen in het overlijden van Karen's, met inbegrip van een muziek-criticus die verwijst naar de indrukwekkende zanger als "Chubby" in een artikel in het magazine. Haynes is unapologetic in zijn voorstelling van haar familie. Karen's ouders en haar broer worden getoond behandelen haar meer als een psychisch gestoorde patiënt dan een lid van de familie. Het is deze scènes, meer dan het gebruik van de Carpenters 'muziek, die zeer waarschijnlijk geleid tot onderdrukking van de film. Haynes insinueert dat Richard homo was door het hebben van Karen zeggen: 'Ik zal ze vertellen over je prive-leven. "Klaarblijkelijk, die niet zo goed met Richard.
Superstar is geenszins voor iedereen. De titel lijkt opzettelijk kaarten moeilijk te lezen, en de film het gebruik van de Holocaust is beeldmateriaal verstoren op zijn zachtst gezegd. Het is duidelijk een afstudeerproject; op een punt, Haynes geeft ons een overzicht van de productie van levensmiddelen in de VS na de Tweede Wereldoorlog. Maar het is ook een prachtig kunstwerk. De directeur van keuzes - obsessieve close-ups van Ex-Lax pillen, de bizarre aanblik van Karen dat afgedroogd door haar vader als een volwassene - rechts afslaan naar de kern. En de Barbie-poppen zijn een meesterzet. Zij krijgen aan de wortel van het probleem: de samenleving onrealistische verwachtingen voor meisjes. Superstar is naast Veilige en ik er niet ben als de meest radicale en diepgaande Haynes ding ooit heeft gedaan.
Dat was een geweldige film. Ik was verbaasd hoe goed de Barbies werkte. Ik verwachtte stop-motion, maar de manier waarop ze werden samen met de naadloze puppeteered close-ups van echte mensen maken het glad als heck.
Weet u of hij al die kleine rekwisieten? Ik ben ook erg benieuwd naar hoe hij een kleine tv in haar appartement in de scène wanneer ze verwijst naar Richard homo. Misschien was het enig effect hebben, zoals groen scherm. Ik wens de kwaliteit was beter geweest.
Mijn enige houvast is dat sommige van de tekst onleesbaar vlakte was, en het leek ook belangrijk.
Het was zeer impactvol en leerzaam. Het einde, waar het flashen van de ipecac gehouden, pas echt voor mij.
Dank voor het posten van deze aansluiting.
Ik weet niet zeker of hij alle rekwisieten. Ik veronderstel dat hij wat hulp gehad van de kunst-afdeling op zijn school. Sommige van deze dingen besproken kunnen worden in het nieuwe boek over de film.
Ik ben het eens over de moeilijk te lezen tekst. Het is altijd frustrerend als dat gebeurt.
Ik ben eigenlijk verbaasd over de kwaliteit is zo goed als het is. Van wat ik heb erover gelezen, alle kopieën van de film moesten worden vernietigd, en de enige manier om het overleefde was door bootleg tapes die Haynes reeds voorafgaand aan de rechtszaak verkocht.
Je moet zien veilig als je dat nog niet. Het werd uitgeroepen tot de beste film van de jaren '90 door de Village Voice. Als Superstar is de beste film over anorexia nervosa, vervolgens Veilige is de beste film over religieuze culten.